Eén Laatste Kans (Blond)

Kijk naar Annabella Blue in Ze houdt van zwart Door een lange dag, het houden van het hele huishouden in toom, vindt Annabele Blue zichzelf iets snel voor het diner. Terwijl ze haar verstopte emoties mompelt, staat de toonbank vol met drie borden, allemaal met gezonde maar heerlijke producten van courgette, tomaten, een bal mozzarella en een vers gebakken zuurdeeg. Ze kan niet passen om urenlang te hakken, bakken en wachten vanwege een sterke buikklopping. Hoewel het niet genoeg is om haar hunkeren te vullen, neemt Annabele een eenvoudige groentenbroodje... terwijl de blonde huisvrouw druk bezig is met het bereiden van de groenten, komt een knappe Ebony, Mannie Coco, om haar te controleren. We beginnen met een fitness-onderwerp, maar het gesprek lijkt bergafwaarts te gaan met het nieuws dat deze lange hengst naar Los Angeles gaat. De teleurstelling kruipt binnenin Annabele, herinnert zich alle herinneringen die ze hebben doorgebracht en verloren over een toekomst zonder Mannie. Ze heeft misschien een partner, maar het is al bijna het einde van het hoofdstuk. Gezien de situatie licht de chocolademaker op van vreugde, omdat hij denkt dat hij voor de laatste keer de kans wil benutten. Hoewel er geen woorden zijn, begrijpt Annabele wat Mannie probeert uit te drukken. Beiden zijn verloren in hun eigen wereld, genieten van de warmte van elkaars gezelschap. Morgen is het niet meer hetzelfde, dus het is hun laatste kans om een indruk te maken die ze nog lang kunnen dragen. Daarmee gaat Annabele op de houten toonbank zitten terwijl Mannie rechtop voor haar staat en een dialoog uitwisselt door hun ogen. De toekomst is misschien onvoorspelbaar voor het getatoeëerde kuik, maar spijt zal haar nooit storen vanwege het risico dat ze heeft genomen. Als je het aan de goede kant bekijkt, had Annabele tenminste een prachtige laatste dag doorgebracht met iemand van wie ze hield.